شاهزاده ی پارسی

مشکل از پی دی اف شماست به روزش کن..نسخه ی اخر رو نصب کنید....

چرا ما انسانها اینقدر میل به شناخته شدن داریم؛ چرا میل داریم مهم به حساب آییم و مورد تحسین و تمجید قرار گیریم؟ چرا اینقدر از خود راضی هستیم و میل اشراف نمایی داریم؟ چرا اینقدر به اسم و رسم انحصاری خود، به موقعیت و منصب خود، به تملکات خود می چسبیم؟ آیا گمنامی نشانه ی پستی است، آیا ناشناختگی نشانه ی حقارت و خواری است؟ چرا مدام در جستجوی شهرت و محبوبیت هستیم؟ چرا به خویشتنِ خود بودن راضی نیستیم؟ آیا از انچه هستیم احساس شرم و هراس داریم که نام، عنوان، موقعیت اجتماعی و تملکات این همه برایمان اهمیت دارد؟ واقعا شگفت آور است که انسان با چنین قدرت و شدتی میل به شناخته شدن دارد، آرزوی احترام و تحسین شدن دارد! در جنگ افراد کارهای هیجان انگیز و باور نکردنی می کنند صرفا به خاطر کسب افتخار؛ انسانی را می کشند فقط برای اینکه قهرمان به حساب آیند. به وسیله ی امتیازات، زرنگی یا استعداد و شایستگی انسان خود را به نزدیکی های قله می رساند- گر چه قله هرگز قله نیست، زیرا سرمستی ناشی از موفقیت را هرگز پایانی نیست و همیشه بیشتر و بیشتر مطرح است. کریشنا مورتی - حضور در هستی

کسانی به معنای واقعی گوش می کنند که عشق می ورزند؛ گوش دهنده ی واقعی به ندرت یافت می شود. اکثر ما همیشه در جستجوی یک نتیجه ایم، در فکر حصول یک هدفیم، مدام در فکرِ غلبه و شکست دادنیم؛ در اینصورت گوش کردن وجود ندارد. و تنها در گوش کردن است که پیام و صدای نهفته در الفاظ را می شنویم... (حضور در هستی)

[b]همه‌ی دین‌ها از طریق ارث به ما می‌رسند مگر عشق زیرا عشق تنها دینی‌ست که پیامبرانش را خود می‌آفریند...[/b]

دوست من آنچه می نمایم نیستم! آنچه هست لباسی است که به تن میکنم لباسی که به دقت بافته شده تا مرا از سوالات تو و تو را از کوتاهی و اهمال من محافظت کند... دوست من آن "من دیگر" در خانه ای از سکوت زندگی می کند و همانجا برای همیشه باقی خواهد ماند غیر قابل درک و دست نیافتنی نه نمی خواهم آنچه می گویم باور کنی و نه به آنچه انجام می دهم اعتماد چرا که کلمات من چیزی نیست جز افکار تو در صدا و رفتار من نیز چیزی نیست الا آرزوهای تو در عمل..